Tim De Gendt

Open brief aan alle stakers: To be or not to be?

2011-12-22T00:16:00.002+01:00

Morgen gaat het land plat in ons Belgenlandje.

Wat oorspronkelijk een ideetje was van de beroepsstakers van de NMBS werd overgenomen door alle vakbonden van de openbare sector. Logisch, er staan immers sociale verkiezingen voor de deur en dus moeten de spierballen gerold worden.

Reden voor deze aanslag op onze instabiele economie is de hervorming van de ambtenarenpensioenen door minister Van Quickenborne.

Vakbonden en rood-groen geklede ambtenaren slaan ons met allerhande doemscenario's rond de oren.

Ten onrechte! De maatregelen die door de regering aangekondigd werden gaan helemaal niet ver genoeg en de vakbonden dreigen ons af met regelrechte leugens.

Een kort overzichtje:

- De pensioenleeftijd in België blijft ongewijzigd: 65 jaar. In alle ons omringende landen is deze onlangs opgetrokken naar 67 jaar.

- Ambtenarenpensioenen worden voortaan berekend op basis van de laatste tien gewerkte jaren en niet op basis van de laatste 5 gewerkte jaren. Dit houdt inderdaad een verlaging van het pensioengeld in.

Maar voor wie? Voor de schreeuwers en de zich benadeeld voelende oudere werknemers? Nee, integendeel. De gouden generatie ontsnapt de dans want al wie op 1 januari ouder dan 50 jaar is (42% van alle ambtenaren) valt niet onder deze maatregel. Het is dan ook de jonge generatie die het met een lager pensioen zal moeten stellen, maar wel de hoge pensioenen van de gouden generatie mag afbetalen.

- De voorwaarden voor vervroegd pensioen worden strenger. Nu kan dat op 60. Pas binnen vier jaar zal deze leeftijd op 62 jaar en 40 loopbaanjaren gebracht worden.

Bovendien zijn er heel wat uitzonderingen: politie, treinbestuurders en militairen. Zij zullen nog steeds op 55 jaar met pensioen kunnen.

Al deze maatregelen doen mij de wenkbrauwen fronsen. Niet omdat ze ingrijpend zijn maar omdat ze niet ver genoeg gaan. Op deze manier stevenen we af op een regelrechte generatieoorlog.

Het zijn de jonge mensen van vandaag die de dure privileges van de fin-de-carrière generatie moeten betalen en bovendien waarschijnlijk zelf nauwelijks nog van pensioen zullen kunnen genieten.

De vakbonden zwaaien met zogenaamde andere oplossingen. De tewerkstellingsgraad moet omhoog. Om een voorbeeld uit mijn eigen sector te geven: binnen enkele jaren zijn er 20 000 leerkrachten tekort. Om dit op te vangen zullen we leerkrachten uit Nederland moeten importeren. Het is duidelijk dat een hogere tewerkstellingsgraad geen oplossing biedt want er zijn jobs genoeg. Ze geraken zelfs niet ingevuld.

Ik begrijp dat er mensen zijn die toch ontgoocheld zijn. Ik begrijp niet dat ze hiervoor het land plat leggen en de economie nog grotere schade toebrengen. Zullen we anders met z'n allen zaterdag Brussel gaan bezetten? Ik vermoed dat de opkomst niet zo groot zal zijn. De vakbonden anno 2011 zijn dan ook salonvakbonden geworden. Een extra dagje vakantie onder het mom van grote woorden zien ze wel nog zitten, maar de ware strijd op een verantwoordelijke manier voeren is er helaas niet bij.

Intussen wordt er elders in de wereld vrolijk in de handen gewreven. In de groeilanden werkt men naarstig voort. Azië en Zuid-Amerika veroveren de wereld en doen bijvoorbeeld in Afrika aan een ware economische kolonialisatie. Niet met geweld zoals wij Europeanen dat destijds deden. Niet met honderden miljoenen doden te maken. Neen, door mensen een perspectief te geven en mensen een hogere levensstandaard te bieden.

En Europa? Wel, wij doen onze naam van het "oude" continent alle eer aan. We kijken enkel naar onszelf en beseffen niet dat de wereld rondom ons verandert. Er is een nieuwe wereldorde, beste vriendjes. Als we hierin nog een rol van betekenis willen spelen wordt het dringend tijd om hierop in te spelen en massaal onze verantwoordelijkheid te nemen. Zoniet zullen we onszelf en onze kinderen tevreden moeten stellen met een levensstandaard die maar een schim is van ons huidig luilekker leventje.

De keuze is aan ons: to be or not to be?

UNESCO ontzet over stadshal

2011-11-05T15:52:00.002+01:00

Beste lezers,

Vandaag verscheen onderstaand artikel op de website van De Gentenaar:

GENT - De stadshal op het Braunplein is nu zelfs voor de Unesco een doorn in het oog. Het belfort is door de Unesco beschermd als ‘werelderfgoed'. ‘De stadshal wijzigt ingrijpend het uitzicht op het belfort. Het stadsbestuur had eerst contact met ons moeten opnemen voor het begon te bouwen', klinkt het in een verslag. De Vlaamse regering erkent de fout en stuurde gisteren verontschuldigingen naar de Unesco. Het Gentse stadsbestuur is zich van geen kwaad bewust.

Het was federaal parlementslid Siegfried Bracke (N-VA) die de kat de bel aan bond. ‘Kijk eens wat een potje paars er opnieuw van gebakken heeft met de stadshal', klinkt de boodschap op zijn website.

Bracke schermt met een document van Icomos, een niet-gouvernementele organisatie (NGO) die zich bezighoudt met de bescherming van historische monumenten en landschappen. Icomos volgt voor Unesco, een tak van de Verenigde Naties, op wat er gebeurt met het door Unesco beschermd werelderfgoed, zoals het Gentse belfort.

Niet mals

Het rapport van Icomos kwam er nadat individuele burgers bij de Unesco de bouw van de stadshal hadden aangeklaagd. Het rapport is niet mals voor het stadsbestuur. De organisatie erkent weliswaar dat het stadsbestuur niet over één nacht ijs is gegaan en dat het Braunplein geherwaardeerd wordt door het project. ‘Maar door zijn omvang verstoort de stadshal enigszins de site van het belfort en belemmert ze het uitzicht.' Een propere formulering voor: dat lelijk ding staat in de weg van het mooie belfort.

Bovendien stoort Icomos zich aan het feit dat het stadsbestuur niet eens de moeite genomen heeft om de plannen op voorhand met Unesco door te praten. ‘Het is een ongelukkige keuze om op het plein een gebouw te zetten dat alle aandacht naar zich zuigt, in plaats van naar het belfort.' Icomos beklemtoont wel dat de ‘bijzondere algemene waarde' van het belfort niet in het gedrang komt.

Verbazing

De Vlaamse overheid reageerde gisteren op het rapport door een brief te sturen naar Unesco. Een verontschuldigingsbrief.

‘We hebben in die brief gezegd: U heeft gelijk, er had op voorhand overleg moeten zijn', zegt Peter Buysrogge, woordvoerder van Vlaams minister voor Toerisme Geert Bourgeois (N-VA). ‘We hebben er ook in vermeld dat we alle lokale besturen met Unesco-werelderfgoed zullen verwittigen dat ze met Unesco moeten overleggen voor ze iets willen doen in de buurt van hun werelderfgoed.' Met andere woorden: sorry, het zal niet meer gebeuren.

Op het kabinet van schepen van Openbare Werken Martine De Regge wordt met verbazing gereageerd. ‘Dit document is ons onbekend. We zullen de zaak alleszins verder onderzoeken.'

Uit de reacties op de site blijkt ook dat de Gentenaars het roerend eens zijn met de UNESCO.

Persoonlijk zie ik de zaken toch wel een beetje anders.

Ten eerste vind ik het een beetje vreemd dat de UNESCO nu pas reageert. De plannen voor de stadshal zijn al minstens vijf jaar oud! Dat meneer Bracke nu pas in actie schiet is dan weer wel te begrijpen, vijf jaar zwijgen en dan 11 maand voor de verkiezingen uithalen... zo is het wel makkelijk. Waarom hebben we hem niet gehoord vijf jaar geleden?

De reacties op de site begrijp ik toch niet goed hoor. Dus de Korenmarkt die een open vlakte is noemt men een stenen woestijn. Nochtans is het door die stenen woestijn dat het zicht op de historische gebouwen optimaal is. Het Braunplein dat volledig een groene oase wordt met een stadshal op de achtergrond is dan ook weer niet goed... Wat willen de Gentenaars dan eigenlijk wel? Je moet het hele concept bekijken. Het is onmogelijk te oordelen over een half afgewerkt project. Laat ons afwachten tot het volledig klaar is. Bekeken vanuit de Mageleinstraat vormt de stadshal samen met het groene park ervoor de perfecte verbinding tussen Sint-Niklaaskerk en Belfort. Je moet dit breder zien dan enkel 1 gebouw op zich. Wees tenminste blij dat in deze stad nog aan stadsvernieuwing gedaan wordt. In Brugge, Antwerpen en andere steden doet men gewoon niets. Inspraak? Een referendum is voor zo'n zaken toch niet nodig, iedereen krijgt volgend jaar in oktober de kans om te oordelen.. Zo werkt onze democratie nu eenmaal.

Hoezo het zicht op het Belfort verdwijnt?

Nieuw verbod in Rwanda: fietsen

2011-11-02T15:20:00.002+01:00

Soms is commentaar overbodig.

Zoals bij onderstaand artikel:

Nieuw verbod in Rwanda: fietsen

BRUSSEL - Rwanda verbiedt de fiets - nochtans van kapitaal belang in Afrika - op zijn invalswegen. De fietsers reageren verbolgen.

Eerder verbood Rwanda al plastic zakken, uit ecologische redenen. Ook op blote voeten lopen is verboden en kan worden beboet. Mensen die op blote voeten rondlopen, stroken niet met het imago van 'het Afrikaanse Singapore' dat het kleine Rwanda zich wil aanmeten. Voor wie zich geen schoeisel kan veroorloven, zijn er goedkope slippers. Slippers zijn toegelaten.

Ook een van zijn officiële talen, het Frans, heeft Rwanda recent overboord gegooid. De regerende Tutsi-elite is Engelstalig, en dus veranderde Rwanda zijn officiële taal, van het Frans naar het Engels. Dat Rwanda niet meer zulke warme gevoelens voor Frankrijk koestert, heeft daar mee te maken. Daarnaast zoekt Rwanda liever toenadering tot het blok van Oost-Afrikaanse landen, en die spreken Engels.

Sinds kort heeft Rwanda weer een nieuwe regel. Op de invalswegen naar de steden en de verbindingswegen met Rwanda's buurlanden, geldt voortaan een fietsverbod. Voor de veiligheid, zegt politiewoordvoerder Theos Badege aan persbureau Syfia Grands Lacs: 'De fietsers kennen de wegcode niet. Ze rijden tegen auto's aan of worden zelf aangereden. Er vallen doden.'

Een fiets is nochtans cruciaal in Afrika. Wie in Afrika een fiets heeft, staat hoger op de sociale ladder dan wie overal te voet naartoe moet. Maar marktkramers stapelen hun hele waar op hun fiets, en begeven zich zo tussen auto's en vrachtwagens. Buschauffeur Félix is gelukkig met het verbod: 'Overbeladen fietsen zijn levensgevaarlijk.'

Maar de fietsers zijn verbolgen. 'Ik woon tien km buiten het centrum. Om naar huis te gaan, moet ik mijn fiets achterlaten bij iemand die dichtbij de weg woont, en daar een taxi nemen', zegt Calixte uit Muhanga, Zuid-Rwanda. Anderen nemen het niet dat de politie bij meer dan twee overtredingen de fiets in beslag neemt. 'Het district houdt een openbare verkoop van die fietsen', zegt iemand in Muhanga. 'Ik noem dat diefstal.'

Gentse Feesten 2011

2011-07-27T19:21:00.003+02:00

De Feesten van 2011... er is al heel wat inkt over gevloeid. De regen... inderdaad.
Los daarvan dient toch gezegd te worden dat er dit jaar zomaar even 1,2 miljoen mensen kwamen opdagen. 2011 was daarmee een doorsnee jaar. De 1,8 miljoen van vorig jaar waren uitzonderlijk en kunnen dan ook niet als referentie gezien worden. Het waren dus goede feesten en wie klaagt over inkomensverliezen moet de oorzaak elders zoeken dan bij de regen. Wie bij een opkomst van 1,2 miljoen mensen toch nog verlies draait heeft een ander essentieel probleem.

Ikzelf heb er in alle geval van genoten. Het was duidelijk minder druk dan vorig jaar en bijgevolg ook minder beangstigend.
Dit waren mijn persoonlijke toppers dit jaar:

Ginds tussen de netels: de bewerking van Bloedbruiloft door Dimitri Verhulst. Op geheel eigen wijze geregisseerd door Marijke Pinoy voor NTGent. Schitterende setting in de plantentuin van het UGent. Verhulst schrapt weliswaar de poezie uit het oorsrpronkelijke werk van Lorca, maar behoudt de essentie. Een verscheurend verhaal over liefde, jaloezie, wraak, etc... Echt top!

Boogie Phil: geweldig jazz concert in de Gentse Lazy River Jazz club.

Witte Raaf: theater in café De Loge door Saskia De Ceuninck

Zoon: theatermonoloog voor de ganse familie door Raf Walsschaerts

Les Truttes: geweldig concert door de beste covergroep van Vlaanderen op Sint-Baafs

Knecht van twee meesters: openluchttheater in de Keviestraat door La Barraca. Originele regie.

Grootste gemis dit jaar: geen Eddy Wally op Sint-Baafs en geen Duveltent op het Emiel Braunplein. Eddy terugkrijgen zal helaas een moeilijke zaak zijn, maar de Duveltent die MOET absoluut terugkeren!!! Warme oproep dus aan de organisatoren: geef ons onzen Duvel terug!!

Gent gaat nu een koude zomerslaap in. Tot half augustus is het hier erg stil en kalm. De meeste zaken sluiten hun deuren en ook op straat is het stilletjes...
Dat het nu maar snel écht zomer wordt!

Gabriel Rios in De Loge

2011-07-07T18:35:00.001+02:00

Op de dag dat Prince een concert gaf op het Gentse Sint-Pietersplein verscheen er in de loop van de namiddag een extra nieuwsbrief van café De Loge in mijn mailbox. De titel "Gabriel Rios live in café De Loge", wat in eerste instantie op een flauwe grap leek, bleek toch bittere ernst te zijn. Gabriel Rios zou diezelfde avond een uniek verrassingsconcert spelen in mijn stamcafeetje. Nu moet je weten dat De Loge maar een piepklein cafeetje is in de Annonciadenstraat. Vandaar de late uitnodiging om problemen door een massale volkstoeloop te vermijden.
Die avond gaf Gabriel Rios het beste van zichzelf: één uur lang speelde hij de pannen van het dak in deze intieme setting en het talrijk opgekomen publiek genoot zichtbaar van deze unieke gebeurtenis. Na afloop mengde Gabriel zich onder de cafégangers en dronk gezellig iets mee.

Dit soort doodeenvoudige verrassingsoptredens zouden meer moeten bestaan. Een groot artiest die gewoon down to earth een gezellige set op een unieke locatie komt spelen. Dicht bij het publiek en ver weg van de massa evenementen.
Natuurlijk moeten hiervoor twee voorwaarden vervuld zijn: je hebt een artiest nodig die hiertoe bereid is en een gedreven organisator die zijn publiek graag verrast en voor wie niets onmogelijk is.

Kortom: Fuck Prince op het Sint-Pietersplein, leve Gabriel Rios in café De Loge.

Dat café De Loge openstaat voor leuke originele initiatieven wisten we trouwens al langer. Iedere woensdag treedt er een lokale artiest of groep op en ook tijdens de Gentse Feesten worden leuke concertjes of theatervoorstellingen georganiseerd. Altijd kleinschalig en op maat van het café. Maar ook altijd grandioos, origineel en gezellig!

Onderzoekscompetenties

2011-06-07T22:53:00.002+02:00

Sinds enkele jaren werken onze leerlingen van de derde graad aan onderzoekscompetenties wetenschappen. Hierbij verrichten ze zelfstandig een onderzoek binnen een eigen gekozen thema. Anne-Laure van hen won dit jaar zelfs een nationale wedstrijd van MOS met haar onderzoek naar de biotoop van de kamsalamander. Maar ook andere onderwerpen mogen gezien worden en leveren soms frappante resultaten op.

Gewicht van de boekentassen

Dorien onderzocht het gewicht van de boekentassen op onze school. Algemeen wordt aangeraden dat om ergonomische redenen het gewicht van de boekentas maximaal 10% van het lichaamsgewicht mag bedragen. Het onderzoek van Dorien toont aan dat er op onze school nog heel wat werk aan de winkel is. In de eerste graad sleurt 97,50% van de leerlingen een boekentas met zich mee die veel te zwaar is. En dat terwijl het net die leerlingen zijn die nog in volle groei zitten en waarbij een goede ergonomie dus cruciaal is. In graad 2 en 3 bedragen die percentages respectievelijk 61,54% en 71,43%. De zwaarste boekentas op school weegt 15,7 kg en wordt gedragen door een leerling van 56 kg. Dat is bijna 3 keer de toegelaten norm. Wat nog meer opmerkelijk is, is dat Dorien een rechtstreeks verband aantoonde met rugpijn. 2 leerlingen op 3 in onze school geven aan regelmatig last te hebben van rugpijn. Zij dragen nagenoeg allemaal een veel te zware boekentas met zich mee en hebben een verkeerde draag- en tiltechniek.

Deze resultaten smeken om acties. Volgend jaar start een project in graad 1 dat als doel heeft het gewicht van de boekentassen omlaag te halen. Tot dan kunnen onderstaande tips helpen:

- - Draag je boekentas over beide schouders

- - Vervoer hem op je fietsenrek en niet op je rug

- - Til met gebogen knieën en een rechte rug

- - Zet je boekentas eerst op een tafel en til hem pas dan op je rug

- - Hang je boekentas niet te laag op je rug

- - Scheur werkboeken uiteen in hoofdstukken

- - Neem geen overbodige dingen mee

- - Let bij aanschaf van de schooltas op het gewicht ervan

- - Huur een leerlingenkastje op school en gebruik het goed.

Gehoorschade

Naast de rug zien ook de oren van onze leerlingen behoorlijk af. Gehoorschade is een hot item in de media. Celine besloot de proef op de som te nemen en mat de gehoordrempel van onze leerlingen. Ook zij kwam tot opmerkelijke resultaten. De gemiddelde leerling in de 2^de graad heeft nu reeds een licht gehoorverlies. Dit is een groot probleem aangezien deze leerlingen nu nog maar naar fuiven en festivals beginnen te gaan en de ergste aanval op hun gehoor dus nog moet komen. Het is ook duidelijk dat de resultaten slechter worden naarmate de leerlingen ouder worden. Het gehoorverlies is veel groter bij de leerlingen van graad 3 dan bij de overigen. Zelfs de leerling met het beste resultaat in graad 3 heeft last van een licht gehoorverlies. Gemiddeld gezien bedraagt het gehoorverlies 36 dB voor de lage tonen en 39 dB voor de hoge tonen. Dit betekent dat de gemiddelde leerling op onze school het gehoor van een 50-jarige heeft en moeite moet doen om een conversatie in een rumourige ruimte te kunnen volgen. Het is afwachten hoe dit probleem verder zal evolueren naarmate onze jongeren ouder worden.

Aangezien haarcellen, eenmaal ze afgebroken zijn, zich niet meer kunnen herstellen is gehoorschade onomkeerbaar. Enkele tips kunnen erger voorkomen:

- - Zet het volume van radio of TV niet te luid (niet hoger dan 50% van het maximumvolume)

- - Gebruik een hoofdtelefoon ipv oortjes op je mp3 of iPod

- - Ga zover mogelijk van de geluidsbron staan of zitten

- - Luister niet langer dan 1 uur onafgebroken naar mp3 of iPod

- - Gebruik oordopjes op concerten of festivals (liefst op maat gemaakte)

- - Gun je oren minstens 24 uur rust nadat je langere tijd in een lawaaierige omgeving was

- - Als je zwanger bent, ga dan niet naar een concert of discotheek want je buik dempt amper 5 decibel, en dat terwijl het gehoor van de baby nog in volle ontwikkeling is

Gedichtendag: insomnia

2011-01-27T00:03:00.001+01:00

Vandaag is het gedichtendag! Thema dit jaar: "Nacht".
Een streepje poëzie mag dus niet ontbreken op een dag als vandaag.

Insomnia

Met een ring van schaduw omzoomt
Ze mijn ogen – Insomnia.
Rond mijn ogen tovert Insomnia
Een schaduwenkroon.

Wat ! Roep jij in de nacht
Afgoden aan ? Laat dat !
Ik heb je geheim verraden,
Jij afgodenonderdaan !

De dagen zijn je te kort,
Zonlicht is wat je schort.

Draag toch mijn ringen, schoon,
Liefelijk bleekgezichtje !
Noem haar, en kijk, daar is ze,
Je schaduwenkroon.

Riep je mij niet genoeg ?
Sliep je met mij niet genoeg ?

Lig, licht van gezicht.
Iedereen dommelt al.

Stil, ik zeg een gedicht,
Ik Insomnia.

Slaap je bedaarde
Slaap, je waardige
Slaap, gelauwerde
Vrouw.

Kun je de slaap vinden ?
Zal ik een lied zingen ?

Slaap, vriendinnetje,
Onrustzaaiertje,
Slaap, beminnelijk
Slapeloos pareltje.

En aan wie wij ook brieven schreven,
en aan wie wij ook trouw beleden …
Slaap nu maar.

Wij, onafscheidelijk,
Raken gescheiden.
Kijk, je handjes, ze glijden weg
Uit de mijne.

Martelaresje, voorbij is je
Marteling. Slaap is heilig.

Slaap vroom.
Alles droomt.
Weg kroon.

Marina Tsvetajeva

Happy 2011

2010-12-31T18:41:00.000+01:00

Aan alle volgers van mijn blog: een zalig fantastisch fijn en zorgeloos 2011 toegewenst!

Poëtisch eerbetoon aan Gent

2010-12-29T22:49:00.002+01:00

Antwerpen heeft zijn Scheld,
De Gentenaren ook hun Leie,
De zoete naast het wingeweld,
Te Gent komen ze samen vrijen.
’t Is hier dat winnen minnen vindt.
Gent is en blijft hun enig kind !

Johan Daisne

Eric De Volder

2010-12-13T22:22:00.001+01:00

De Gentse theaterwereld is onthoofd. Op 28 november is Eric De Volder totaal onverwachts overleden.

Het heeft even geduurd alvorens ik hierover iets geschreven heb, maar ik vond het interessanter om te wachten tot ik zijn orgelpunt: "Frans Woyzeck" gezien had. Door het plotse overlijden waren er een paar afgelastingen in NTGent, waardoor het even geduurd heeft.

Maar gisteren was het dan zover. Ik had er een dubbel gevoel bij toen ik naar de schouwburg trok. Enerzijds was ik heel erg nieuwsgierig en had ik er hard naar uitgekeken, maar anderzijds vond ik het ook wel jammer. Het zou de allerlaatste keer zijn dat ik naar een stuk van De Volder zou gaan.

Door de jaren heen was ik deze bijzondere theatermaker gaan appreciëren en zelfs een fan geworden.

Het theater van De Volder is op zijn zachtst gezegd bijzonder. Niemand is er ooit in geslaagd om zichzelf een zodanig eigen stijl aan te meten. Zo herkenbaar, zo geniaal... Het neigt een beetje naar expressionisme, doet denken aan Ensor. Zeker als je de zwaar geschminkte figuren telkens weer over de scène ziet dartelen. Het doet een beetje vreemd aan, maar het draagt bij tot de poëzie, tot de theatertaal van De Volder.

Naast de felgeschminkte figuren is bij De Volder ook altijd het licht zorgvuldig uitgekiend, het is belangrijker dan het decor. De muziek is zorgvuldig uitgekozen en draagt evenzeer bij tot de poëzie, net als de taal. De taal waar hij zich van bedient is ouderwets, volks, oervlaams...

Wie trouwens bij al het voorgaande denkt dat het over verheven thema's gaat heeft het fout, De Volder kiest voor herkenbare thema's, personages van vlees en bloed waar je je honderd procent in herkent... en dat in een surrealistisch kader. Ongezien!

De voorstelling die nu in NTGent loopt was in zeker zin een breuk met het verleden. Voor het eerst werkte Eric De Volder voor de grote zaal, en niet met een eigen uitgeschreven verhaal, neen met een oerklassieker! Woyzeck dan nog! Echt geen gemakkelijk stuk om op de planken te brengen. Dat De Volder dit wou omzetten in zijn typisch eigen stijl deed ons twijfelen. Kan zoiets wel werken?

Het antwoord is volmondig JA!! Waarom het werkt snap ik nog altijd niet, maar het werkt! Zoveel is zeker.

De Ceremonia-bende wordt aangevuld met enkele acteurs van NTGent. Zij tillen vooral de dramatische scènes naar een hoog niveau... Gecombineerd met het virtuose van de Ceremonia-acteurs levert dit onvervalst vuurwerk op.

Ik had graag De Volder verder zien evolueren onder de vleugels van NTGent. Helaas... het heeft niet mogen zijn!

We zullen je grandioos theater missen, Eric! Het ga je goed hierboven!

Webtip voor reizigers in eigen land

2010-11-09T20:53:00.002+01:00

Aan allen die wel van een uitstapje in eigen land houden wens ik deze grandiose webtip mee te geven.Zin in een dagje Brugge, Mechelen of Gent? Via storynations.com haalt u zomaar gratis een geweldige gegidste wandeling binnen. U kan die eenvoudigweg downloaden via de website en nadien uploaden naar je gsm, IPOD of MP3 speler. Op die manier kan u dan eens aangekomen op de locatie van uw voorkeur genieten van alle historische achtergrond en de geweldige anekdotes van de omgeving waarin u rondloopt.
Zelf testte ik de Storynation voor Gent uit en ik was wel onder de indruk. De informatie is historisch correct, heeft aandacht voor leuke sages en legendes en er is ook plaats voor aangepaste achtergrondmuziek tijdens uw wandeling. Het geheel wordt enthousiast en vakkundig aan mekaar gepraat door Nic Balthazar.
Een echte aanrader dus! Via onderstaande link kan u de stadswandeling voor Gent eenvoudig downloaden:

http://www.storynations.com/GENT_Onweerstaanbaar

Veel plezier hiermee!

Jef, hoe kan jij nog slapen?

2010-10-25T20:25:00.000+02:00

Het is me wat in dit landje. Het lijkt wel of alles hier vierkant draait. De kerk, de politiek en nu dus ook justitie.

Zelden zo een mediastorm en zo heftige discussies tussen believers en non-believers meegemaakt. Over schuld of onschuld in de zaak Clottemans ga ik me zeker niet uitlaten. Ik was er niet bij toen de koordjes van de parachute werden doorgeknipt en dus kan ik het eenvoudig weg niet weten. Niemand heeft bekend en er zijn ook geen bewijzen. Wie ben ik dan om hier een oordeel te vellen? Twaalf doodnormale burgers werden echter gedwongen om een oordeel te vellen. Een aartsmoeilijke taak waarvan ik blij ben dat ze niet op mijn schouders werd gelegd. Maar goed, in ons land zitten we nog steeds in een voorhistorisch systeem waarbij het volk bij monde van 12 Chinese vrijwilligers verheven wordt boven de gerechtsspecialisten die hier jarenlang voor gestudeerd hebben. Je kan er voor zijn of je kan er tegen zijn, maar de situatie is zoals ze is. Daar kan voorlopig niets aan gedaan worden, en al zeker niet zolang men vindt dat hier in dit landje geen regering nodig is. En dus besliste de jury, zij oordelen dat de beklaagde schuldig is. Ik hoop maar dat dit ook effectief het geval is, stel je eens voor dat later blijkt dat Clottemans toch niet de moord pleegde, zullen de leden van de jury dan nog kunnen leven met de gedachte dat ze iemand dertig jaar lang onschuldig opgesloten hebben? Om nog maar te zwijgen over het drama en de hel waar Clottemans zelf moet doorgaan. Deze nachtmerrie wens je toch niemand toe?

Van één iemand ben ik echter wel verbaasd dat hij de slaap nog kan vatten. Jawel Jef Vermassen, ook wel eens Jef Succes genoemd. Als Clottemans nu, al dan niet onschuldig, in de gevangenis zit, dan is dat in de eerste plaats aan hem te danken. Het is indrukwekkend welk palmares deze man kan voorleggen. Ik durf zelfs te beweren dat indien Vermassen aan de andere kant van de ring had gestaan, dat Els Clottemans dan nu rustig thuis TV zat te kijken. Het verdient natuurlijk bijzonder veel respect dat deze man over dergelijke redenaarskunsten beschikt, dat hij een jury en het volk zodanig kan begeesteren dat ze hem blindelings volgen.

En toch heb ik me deze keer bijzonder zwaar geërgerd aan Vermassen. De calimerotrukken voor de camera's, de redenering dat bewijzen niet meer van deze tijd zijn en dat profilering van de dader het nieuwe heilmiddel is, de klucht rond het op de valreep toch nog opgedoken poederdoosje van het slachtoffer, etc... Het deed me steigeren. Wat me echter helemaal achterover sloeg was dat de man bij het verlaten van het gerechtshof vrolijk handtekeningen begon uit te delen! Zonet iemand voor 30 jaar zonder bewijs achter de tralies gedraaid en dan onmiddellijk de held gaan uithangen voor het oog van de camera's terwijl hij klaagt over de mediatisering... Het is op zijn zachtst gezegd toch wel een beetje tegenstrijdig en bedenkelijk.

Als we het palmares van Vermassen even overlopen worden we toch even stil:

1987: Georges D vermoordt zijn vrouw: vrijspraak

1990: Ludo H: vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs!!

1990: Gustaaf M schiet zijn vrouw dood: vrijgesproken

2004: Eddy VS steekt zijn vrouw dood: vrijgesproken

2006: Els ODW vergiftigt haar tante: vrijgesproken

2008: Wiske VDM mept haar man dood: vrijspraak

2009: II, A.V., C.S. en CA verdacht van moord: vrijspraak

2010: Els C: 30 jaar cel ondanks gebrek aan bewijs

Deze lijst is onvolledig want in totaal bekwam Vermassen zomaar even 15 vrijspraken. Let in het lijstje ook op de tegenstrijdigheid tussen de zaak van Ludo H en die van Els Clottemans. De ene keer is gebrek aan bewijs een reden tot vrijspraak, de andere keer is het een reden om iemand te veroordelen.... Dit stemt op zijn minst tot nadenken.

Geachte meneer Vermassen: zoveel mensen die moorden bekend hebben lopen dankzij u gewoon vrij rond en eentje zit misschien wel onschuldig in de gevangenis, knaagt dat niet aan uw geweten? Ligt u daar 's nachts niet van te woelen? Ik vind het in alle geval een bijzonder beangstigende gedachte!

Matinee

2010-10-17T17:34:00.001+02:00

De heerlijke geur van koffie in de foyer, ietwat zenuwachtige kinderen en fijn uitgedoste ouders... dat moet wel een matineevoorstelling zijn.

Ze zijn niet altijd leuk om ze zelf te spelen, die matinees, maar het is toch verdomd gezellig om op een koude zondagnamiddag de letterlijke en figuurlijke warmte van de schouwburg op te zoeken en je te laten leiden door de magie van het theater!

Vandaag zag ik zo een geweldige matineevoorstelling in NTGent: Zoon van Raf Walsschaerts. Het verdient diep respect dat er in tijden van K3, Piet Piraat, Mega Mindy en ander Studio100 - geweld nog acteurs zijn die het aandurven om een kleine intieme voorstelling voor kinderen te maken. Hier geen luide meezingers of verklede kinderen in de zaal, maar wel een werkelijk geweldig verhaal over een ezel die met een schuldgevoel over de dood van zijn vader zit. Ondanks deze niet zo eenvoudige thematiek weet Raf Walsschaerts de kinderen (en bij uitbreiding hun meegenietende ouders) een uur lang mee te slepen. Er wordt gelachen, gezongen en er is ook plaats voor ontroering. Kortom: Kommil Foo voor een jonger publiek. En toch is dit ook geen kindervoorstelling in de zuiverste zin van het woord, het is een echte familievoorstelling waar jong én oud van genieten.

Eigenlijk bestaat er maar 1 woord voor deze voorstelling: SUBLIEM.

Haal dus als de bliksem je kinderen (en jezelf) uit de zetel en neem ze mee naar het theater voor een onvergetelijke ervaring!

De volledige speellijst én trailer vindt u op onderstaande website:

http://www.kommilfoo.be/rafwalschaerts/

Kerktorenpolitiek

2010-09-19T23:19:00.001+02:00

Kerktorenpolitiek: iedereen denkt dat dat een begrip uit het verleden is en om eerlijk te zijn dacht ik dat tot korte tijd geleden ook.

Maar niets is minder waar, de kerktorenpolitiek is levendiger dan ooit, de kerk onder de toren noemt Sint-Martinuskerk en het dorp waar deze klucht zich afspeelt is Lede.

De eerste keer dat ik mijn wenkbrauwen fronste moet zowat een jaar geleden zijn. De plaatselijke schepen voor ontwikkelingssamenwerking had een initiatief uitgewerkt waardoor plaatselijke verenigingen die actief zijn op het gebied van Noord-Zuid samenwerking gemeentesubsidies kunnen krijgen. Goed zo, dacht ik toen ik dat in de krant las. Onmiddellijk mijn mailbox geopend om de plaatselijke schepen te contacteren en haar te vragen op welke manier ik met het Madagaskarproject van onze school hier aanspraak zou kunnen op maken.

Tot mijn grote verbazing kreeg ik een mailtje terug waarin ze uitlegde dat ontwikkelingssamenwerking niet echt haar ding was en dat ze niet op de hoogte was. Ze beloofde wel haar medewerkster aan te spreken.

Hallo??? Een schepen van ontwikkelingssamenwerking die naar de bevolking mailt dat het haar ding niet is? WTF?!! In haar plaats was ik gewoon diep weggezakt van schaamte, maar had ik dat zeker niet zwart op wit durven toegeven. Enfin, ik stuurde een dossier in en toen ik een half jaar later nog eens informeerde liet de sympathieke medewerkster mij weten dat ze de criteria nog moesten uitdenken want er waren toch wel wat veel aanvragen binnengerold. Dus als ik het goed begrepen had gingen ze op basis van de binnengekomen dossiers de criteria vastleggen. Voor mij was dat de wereld op zijn kop en ik borg de hoop op een subsidie op. Uiteindelijk vernam ik deze vakantie (via de krant!!) dat we een subsidie kregen, maar ze wel moesten delen met een ander project. Enfin, toch nog een beetje goed nieuws.

Dezelfde incompetente schepen speelt ook de hoofdrol in mijn volgend avontuur. Want jawel, naast ontwikkelingssamenwerking is ook cultuur haar ding niet en bijgevolg vonden de tsjeven haar dus blijkbaar geknipt voor het mandaat van cultuur.

Onder de kerktoren van Lede staat immers ook een zaal. Zoals het in elke boerengemeente past, heet die zaal "Volkskring". Het toeval wil echter dat deze zaal nogal bouwvallig is en er al eens eerder een deel van het plafond naar beneden kwam. Dat is intussen 4 jaar geleden, maar blijkbaar mogen er nog steeds fuiven doorgaan... Vreemd!

En toch had men het idee opgevat om de zaal te herbouwen! Feest en vreugde! Aanvankelijk dacht men gewoon de oude aftandse zaal te herbouwen op basis van het plan uit de jaren stillekes, maar in één of andere heldere vlaag werd dan toch beslist om op de plaats van de oude zaal een nieuwe culturele tempel te bouwen. Het spreekt voor zich dat de verwachtingen hooggespannen zijn in zo een geval. De laatste jaren verrezen er immers schitterende zalen in naburige steden en dorpen zoals Wetteren, Sint-Lievenshoutem, Buggenhout, etc... Iedereen blij dat ook Lede nu op de kaart zou staan.

Tot de plannen verschenen: deze zijn niet getekend door een architect met ervaring in de culturele sector, maar door iemand zonder ervaring met dit soort dingen. Het resultaat is er dan ook naar: de zaal is amper zes meter hoog, de tribunes tellen twee rijen per verhoog, het midden van de zaal komt niet overeen met het midden van de scène, de scène is rond ipv vlak, er ontbreekt een zaalbrug voor belichting, er is aan de zijkant geen plaats voor kabels en dimmers, de kleedkamers staan aan de zijkant van de scène ipv achteraan en er grenst een toilet vlak aan het podium. Ik kan zo best nog een tijdje doorgaan...

Alle opmerkingen werden door mijn collega en tevens theaterregisseur keurig doorgegeven aan de betrokken schepen, deze legde op haar beurt alles netjes naast zich neer.

Vorige week verscheen de stemming over de zaal ineens out of the blue op de agenda van de gemeenteraad. De oppositie had op voorhand de plannen niet kunnen inkijken maar werd gelukkig wel keurig geinformeerd door mijn collega. Protest mocht niet baten, de plannen van de zaal werden gewoon meerderheid tegen oppositie goedgekeurd.

Achteraf verduidelijkte de burgemeester wel dat het van groot belang was dat de nieuwe zaal zou geopend worden vóór oktober 2012.... het moment van de volgende gemeenteraadsverkiezingen. De plannen laten hertekenen zou betekenen dat die deadline niet gehaald kan worden met alle electorale gevolgen van dien.

Kortom: in Lede is de CD&V - VLD meerderheid van plan om in 2012 hun kiezers te bedanken met een onbruikbare cultuurzaal.

Aan alle Ledenaars die dit lezen: hou hier rekening mee in het stemhokje in oktober 2012 en zorg voor het einde van de kerktorenpolitiek!!

Webtip voor koopjesjagers

2010-09-11T19:33:00.005+02:00

Even een leuke webtip meegeven.

Op iBOOD.com en op 1dayfly.com vind je dagelijks een leuke "aanbieding van de dag". Je kan er terecht voor horloges, Blu-ray spelers, hoofdtelefoons, LCD-televisies, GPS-systemen, parfums, zonnebrillen,wellness-weekends, etc...

Het aanbod is vaak beperkt en snel zijn is dus de boodschap!

Veel shopplezier!

Terug naar school

2010-09-05T20:03:00.002+02:00

Zoals ieder jaar op het einde van augustus, steeg ook dit jaar weer de nervositeit. Vergaderingen allerhande moesten de terugkeer naar de schoolbanken voorbereiden. Zoals elk jaar verliep dat ook dit jaar weer in de grootst mogelijke chaos. Het lijkt zelfs ieder jaar drukker en chaotischer te worden. Vreselijk gewoon!

Niemand die goed wist wanneer hij precies waar moest zijn en als puntje bij paaltje kwam, bleek dat de helft van de school zelfs pas op 2 september zou starten in plaats van op 1 september. Wat dan weer resulteerde in het feit dat sommige leerlingen op 2 september reeds in de studie met hun vingers zaten te draaien.

Enfin, het zal mij allemaal worst wezen, maar al die drukte, stress en chaos deed me toch wel wegdromen naar betere tijden en plaatsen. We kunnen nog iets leren van de Afrikaanse onbezorgdheid. Ok, de dingen lopen er ook zeker en vast niet van een leien dakje en de chaos kan er ook groot zijn. Maar de manier waarop er mee omgegaan wordt is toch wel nog iets anders.

Ik vraag me af wanneer er binnen het onderwijsveld eindelijk eens iemand zal opstaan die zegt "genoeg is genoeg". Het gaat niet om het invullen van agenda's, leerlingendossiers, vergaderingen over gezondheidsbeleid, onderzoekscompetenties, jaarplannen, vakdossiers, zorgfiches, evaluatiefiches, functieprofielen of wat dan ook, maar om hoe je met je leerlingen omgaat en wat je met hen bereikt ín de klas.

Want de laatste tijd heb ik de indruk dat dat allemaal niet meer belangrijk gevonden wordt. De juiste vrienden hebben en op tijd de juiste documenten invullen, en dan kom je blijkbaar al een heel eind. Jammer, want heel veel talentvolle leerkrachten haken op die manier af of worden op die manier gedesillusioneerd opzij geschoven. Dat is het sluimerende gevaar binnen ons onderwijs!

En de leerlingen zelf? Zij waren blij terug naar school te mogen, elke dag met hun vrienden en vriendinnen te kunnen praten, lachen en onnozel doen. De saaie leraren vooraan in de klas nemen ze er wel bij...

En toen ik dan uiteindelijk zelf de klas binnenstapte en hun ontwapenende glimlachen zag, werd ik zelf ook terug blij. Ik besefte weer waarom ik voor deze job gekozen had en vergat alle vervelende rompslomp die er bij komt kijken.

Aan iedereen een fijn schooljaar gewenst!

Webtip voor muziekliefhebbers

2010-08-28T15:18:00.002+02:00

Webtip voor muziekliefhebbers: Grooveshark.

Stel u heeft wel zin in een streepje muziek maar beschikt niet over een grote cd-collectie in de kast of over een uitgebreide mp3-collectie op je pc. Geen paniek, met Grooveshark heeft u een online jukebox bij de hand.

Gewoon surfen naar de site, de gewenste vette schijf intikken in het zoekvak en luttele seconden later loeit uw lievelingslied uit uw pc-boxen. Geen ingewikkeld illegaal gedownload of zo, maar gewoon nummers afspelen.

En neem het maar van mij aan: de muziekcollectie waarover de site beschikt is nagenoeg eindeloos. Er is haast geen enkel nummer ter wereld te bedenken dat niet in hun database zit!

Met Grooveshark kan je trouwens ook je eigen playlists aanmaken, je favoriete nummers aanduiden en die zo een volgende keer gemakkelijk weervinden, snuisteren in andermans playlists, etc...

Kortom vanaf nu schuilt er in iedereen een huisdj...

Tanzania - Zanzibar

2010-08-23T23:54:00.003+02:00

Net terug van een ongelooflijk fijne reis naar het mooiste continent ter wereld: Afrika.

Na eerdere omzwervingen door Uganda, Rwanda en Madagascar was het dus mijn vierde Afrika-reis en het werd alweer een schot in de roos. Ik kan nu toch intussen zeggen dat het zwarte continent een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me uitoefent.

Eind juli steeg ik dus met mijn vaste reisgenoten Caroline, Maaike en Toni op richting Dar Es Salam. De komende drie weken zouden we samen rondtrekken door Tanzania om af te sluiten met een paar dagen rust op Zanzibar.

Alvorens door te rijden naar Arusha, alwaar onze safari zou starten logeerden we eerst nog een paar dagen in Dar Es Salam. Meer bepaald in Mikadi Beach, een soort kampingsite alwaar ook banda's beschikbaar zijn om de nacht door te brengen.

Met Dar Express waagden we ons aan de 9 uur durende tocht richting Arusha. Eigenlijk viel die tocht nog heel goed mee. De bus was relatief luxueus en toen we aankwamen stond Jan Koko ons al op te wachten. Bij hem zouden we de nachten in Arusha doorbrengen. Handig, zo een Gentenaar in het buitenland die dan ook nog eens super gastvrij is en ons alle geheime plekjes van de stad laat zien.

Na een korte introductie in Arusha begon dan eindelijk de lang verwachte 4-daagse safari. Jan regelde voor ons kok John en chauffeur Fred, samen met de auto van zijn buurman. Alles klaar dus voor een ervaring die ik in mijn hele leven nooit nog zal vergeten.

Dag 1 bracht ons naar Lake Manyara, een relatief klein maar dicht bevolkt nationaal park. Olifanten, giraffen en flamingo's vormden hier het hoofdmenu.

Na een eerste tenten-nachtje reden we door richting Serengeti, onder de baan kruisten heel wat masai onze wegen en kregen we heel even met autopech te maken. Gelukkig bleek chauffeur Fred ook nog een uitstekende mecanicien te zijn en konden we al snel onze weg verder zetten.

De Serengeti is echt een ongelooflijk adembenemend natuurpark. Alle denkbare wilde dieren zijn er aanwezig en laten zich van hun beste kant zien. We zagen een luipaard uitrusten onder een boom, terwijl de restanten van zijn prooi nog in de boom zelf hingen. Een leeuw jaagde op een gazelle en passeerde ons even later met de gazelle in de mond, even later was een andere leeuw op zijn gemakje een zebra aan het verorberen.

(

De laatste nacht in het tentenkamp in de Serengeti was ietwat bewogen. Waar we tot voor deze nacht nog dachten dat de verhalen over wilde dieren in het tentenkamp konden afgedaan worden als pure urban legends, bleek het tegendeel nu waar. Midden in de nacht werden we gewekt door het geschreeuw van een hyena, vlak naast de tent. Best wel indrukwekkend te weten dat je ligt te slapen met op amper 2 meter van jou een hyena. 's Ochtends vernamen we nog van John dat er die nacht ook een leeuw rond het tentenkamp zwerfde...

De volgende dag zetten we dan koers richting Ngorongoro krater. Een uitgedoofde vulkaan die de big five herbergt op een zeer kleine oppervlakte. We namen er afscheid vande buffels, gnoe's, zebra's, olifanten en giraffen, zagen er nog twee cheetah's aan 120 km/u jagen op een gazelle, helaas zonder succes. Tot slot kwamen we ook nog het enige diertje tegen dat nog ontbrak in onze big five: de zwarte neushoorn.

De safari kon dus om het zwak uit te drukken een groot succes genoemd worden.

Terug in Arusha genoten we nog even van het Nane Nane - feest (een soort feest van de arbeider) en nadien namen we afscheid van gastvrije Jan, de mama en Morani (ook wel eens Modiva of Movida genoemd ;-) )

Op naar de Usambara Mountains dan. Een leuke bergketen die zich ideaal leent voor bergwandelingen. Helaas verbleven we er zelf maar één nachtje in Irente Farm, een ecologisch bio-project ten voordele van een weeshuis en een school voor blinden.

Nadien terug naar Dar Es Salam, via de ferry opnieuw naar Mikadi Beach, waar we ons voorbereidden op ons verblijf in Zanzibar.

Van Zanzibar wordt gezegd dat het vooral zon, zee en strand is. En eigenlijk klopt dat wel ergens. Maar toch heeft het eiland nog veel meer te bieden. Zelfs de hinder van de ramadan kon niet verhinderen dat dit eiland een aangename verrassing werd. Stone Town is de gezellige hoofdstad, waar alle boten uit Tanzania toekomen. Een klein stadje opgebouwd uit heel veel kleine steegjes waar het aangenaam vertoeven is. De astrante toeristen moet je er dan wel bijnemen, want we kunnen toch wel zeggen dat de toeristen op Zanzibar van een iets ander kaliber zijn dan de backpackers in Tanzania...

In Stone Town kan je gezellig winkelen, rustig iets eten of drinken (als dat niet in het oog van de moslims gebeurt tenminste) en s avonds lekker kuieren in de Forodhani Gardens. Tevens een leuke plek om goedkoop te eten!

Wie Zanzibar zegt, denkt natuurlijk ook aan parelwitte stranden en turquoise blauwe zee. En ja hoor, de foto's in de reisboekjes zijn niet gephotoshopt. Integendeel, in het echt ziet het er allemaal nóg mooier uit.

Ik zwom er zelfs tussen de dolfijnen!!

Nog een toeristische trekpleister op Zanzibar is ongetwijfeld de kruidentoer: wie wil zien hoe lychees, vanille, peper of cacao groeien, is hier aan het juiste adres.

Na vijf dagjes Zanzibar was het tijd om terug naar België te keren, met een rijke ervaring extra in onze rugzak.

De batterijen zijn nu helemaal opgeladen, het nieuwe schooljaar kan starten!!